Thursday, May 05, 2005

'~ .V J O K E. ~' B l o g . "

VJoke Space

มีอะไรอยากเล่าตั้งเยอะเลย อิอิ เริ่มเหงา

ตอนนี้ลองเล่น Space ของ MSN มีให้ upload รูปด้วย น่าสนดีนะ

Friday, April 15, 2005

สงกรานต์ที่มีความสุข

สงกรานต์ปีนี้ ได้กลับไปบ้านแม่ที่สมุทรปราการ
วันที่ 13 ได้ไปว่ายน้ำครั้งแรกในรอบ สี่ปี รู้สึกกล้ามเนื้อมันตึงๆ ไปหมด ว่ายไปกลับ ก็ต้องหยุดพักแล้ว รู้สึกเหนื่อย ทั้งที่ตอนที่เป็นนักกีฬาของสโมสร ว่ายเป็น 60 รอบ ก็ยังไม่เหนื่อย เลยอดคิดไม่ได้ว่า ไม่น่าเชื่อว่าแต่ก่อนเราจะว่ายได้เยอะขนาดนั้น ถ้ามีโอกาสก็อยากจะไปว่ายน้ำบ่อยๆ ร่างกายจะได้แข็งแรง
วันที่ 14 ตอนแรกวันนี้คิดว่าจะไปชวนลูกพี่ลูกน้อง ไปลุยที่ถนนข้าวสาร เพราะมีบ้านน้าอยู่แถวๆ ข้าวสาร แต่เผอิญน้าเค้าไปเที่ยวเกาะกูด เลยเล่นแถวสมุทรปราการดีกว่า เผอิญเพื่อนแม่ น้าเจง คนแถวบ้าน เค้ามีรถกระบะ เลยชวนกันไปเล่นสาดน้ำกัน ขอบอกว่าอย่างมันส์อ่ะ ยืนอยู่ท้ายรถกระบะ มีถังใส่น้ำเย็นตั้งสองถังใหญ่ (คิดในใจ สนุกแล้วโว้ย)
เล่นสาดน้ำกันรอบเมืองเลย มันส์มากๆ ใครโดนน้ำเย็นเนี่ยต้องร้องจื๊ด อิอิ พอน้ำหมด แต่ยังไม่หายอยาก เลยไปที่โรงน้ำแข็งไปเติมน้ำกะใส่น้ำแข็ง และลุยกันต่อ บรรยากาศโดยรอบ ก็มีวัยรุ่นหนุ่มสาว ขึ้นกระบะ เล่นข้างทาง สาดกันมันส์ดี เสียดายที่สาวๆ หาน่ารักได้น้อยมาก ถ้าไปเล่นแถวข้าวสารก็คงจะดี
วันที่ 15 วันนี้ต้องกลับบ้านแล้วละซิ แต่วันนี้บอลนัดเพื่อนไว้จะไปเล่น ลุงติ๋ว เลยหารถกระบะอาสาขับให้ อิอิ มันส์อีกรอบ วันนี้เริ่มออกไปเล่นตอน บ่ายสาม มีเพื่อนบอลไปกันห้าคน กะพี่ๆน้องๆ อีก รวมหมดแล้ว 12 คน ตระเวนไปรอบเมืองสาดแล้วสาดอีก น้ำหมด ก็ไปเติมน้ำแข็งที่โรงน้ำแข็ง เติมน้ำที่ปั๊มน้ำมัน แล้วก็ลุยกันต่อ เหนื่อยก็พักกินหนม เล่นกันแถวสายลวด (ถ้าจำไม่ผิด) คนเยอะมาก สาดกันกระหน่ำ ปาแป้งกันกระจาย ถ้าโดนสาดน้ำเย็นนี่ มันสะดุ้งทุกที เย็นเกิน เหอะๆๆ
โกเก่งนี่ มีแต่สาวๆ มอง "พี่เสื้อเหลือง ขอปะแป้งหน่อย" แต่สาวแต่ละคนนี่ ไม่ไหวเท่าไหร่ ไม่เป๊ก โกเก่งก็เลยบอกไปว่า "มีเมียแล้ว" 555 อย่างฮา เล่นกันจนถึง 1 ทุ่มเลย พ่อก็มารอรับที่บ้าน วันนี้สนุกเต็มอิ่มมากๆๆ

เฮ้อ สงกรานต์ผ่านไปแล้ว อยากให้ถึงสงกรานต์ปีหน้าเร็วๆ จัง อยากเล่นรถกระบะอีก แต่ก็อยากไปเล่นที่ข้าวสาร กลับมาอ่านบล็อกของเพื่อนนพแล้วอยากไปเล่นด้วยจัง เหอะๆๆ สงกรานต์นี่มันสนุกจริงๆ เลย ชอบๆๆ

สวัสดีปีใหม่ไทยนะคร๊าบ

Sunday, March 13, 2005

ส.สะพานมอญ

หลังจากที่ส่งโปรเจ็คเสร็จ ก็ใช้เวลาไปกับการเรียนขับรถที่ ส.สะพานมอญ ค่าเรียน 3,800 แหนะ แบ่งตามช่วงอายุ ยิ่งแก่ ยิ่งแพง ที่สมัครก็อยู่แถวสะพานมอญ แถวสนามหลวง ส่วนสนามฝึกอยู่แถวพรานนก ฝั่งธนแหนะ ที่นี่มีสนามให้ฝึกขับ 2 สนาม ตอนนี้ฝึกสนาม 1 เสร็จแล้ว ฝึกเข้าซอง ขับวนรอบ เปลี่ยนเกียร์ พรุ่งนี้ก็ได้ไปฝึกสนาม 2 ฝึกขึ้นสะพาน คนเรียนก็มีทุกเพศทุกวัย ที่เห็นก็มีเด็กใหม่มากันทุกวัน วันละคน เก็บ level ไปเรื่อยๆ ฝึกเสร็จสองสนามก็จะได้ไปสอบใบขับขี่ หลังจากนั้นจะได้ขับออกถนน

ช่วงนี้ก็เหนื่อยมาก ต้องไปเรียนทุกวัน ไม่เว้นเสาร์อาทิตย์ ต้องรีบเรียนให้ได้ใบขับขี่ก่อนเริ่มทำงาน

Tuesday, March 08, 2005

Hello World

เหอะๆๆ หลังจากหายไปนาน ช่วงที่หายไปก็ไม่ได้หายไปไหนหรอก ยังแวะเวียนเข้าบล็อกนี้เหมือนเดิม เพราะอุตส่าห์ทำลิงค์ไปยังเว็บนู้นเว็บนี้ ดูตัวนับ Counter ก็กระตึบๆ ทีละน้อย ....
กลับมาอีกครั้ง ก็ค้นพบว่าเรียนจบแล้ว เย้ๆๆ ดีใจและภูมิใจครับที่มีวันนี้ ต่อไปก็ต้องก้าวสู่ชีวิตทำงาน ตอนแรกที่วางแผนไว้ กะว่าพอเรียนจบแล้วจะไปเรียนภาษาที่เมืองนอก แต่ก็สมัครงานเผื่อเอาไว้ เพราะจากการได้คุยกะผู้ที่มีประสบการณ์ เค้าก็แนะว่า ทำงานหาประสบการณ์ก่อนดีกว่า แต่ในใจมันเรียกร้องเหลือเกินว่าอยากไปเมืองนอก....
แต่แล้วชีวิตก็พลิกผัน ก็เพราะได้งานแล้วอ่ะดิครับ ดีใจครับที่ได้งานในบริษัทที่อยากได้ (Reuters นั่นเอง) เคยไปลองดูเค้าบรรยายที่บริษัทก็รู้สึกประทับใจกะสถานที่เป็นอย่างแรกเลย เนี่ยแหละ สถานที่ทำงานในฝัน มองออกไปเห็นวิวของกรุงเทพ ดูแล้วมีความสุขครับ นอกจากนี้ในบริษัทยังใช้ภาษาอังกฤษเป็นภาษาหลักเลยก็ว่าได้ รู้สึกดีจะได้เป็นแรงกระตุ้นให้เราพัฒนาภาษา ในส่วนของงานก็ได้ทำงานที่เกี่ยวกับ database ก็เลยชอบมากยิ่งขึ้น ปล.ที่แอบดีใจเล็กน้อย คือไปสัมภาษณ์ตอนเช้าคุยกะพี่ๆอย่างสนุกสนาน พอตอนบ่ายพี่เค้าก็โทรมาบอกว่าได้ ตอนนั้นนี่ นึกถึงแม่คนแรกเลย เหอะๆๆ รีบโทรไปบอก...
ตอนนี้ก็เลยเร่งทำนู้นทำนี้ที่อยากทำ ไล่ตั้งแต่ เรียนขับรถ ซื้อกีตาร์มาเล่น ศึกษาเรื่อง Unix เพราะต้องใช้ในการทำงานถึง 80% ศึกษาเรื่องหุ้น เรียนภาษาเพิ่มเติม จัดห้องใหม่ให้เป็นแหล่งความรู้ เหอะๆๆ ห้องสมุดเอื้ออาทร แล้วก็ช็อปปิ้ง อิอิ แต่ตอนนี้เล่มแดงยังไม่ได้ส่งเลยกำลังส่งเย็บอยู่ หลังจากที่เคยเย็บไปแล้ว 3 เล่ม แต่!!! มีผิดหลายหน้า สมควรแก้อย่างแรง ไม่งั้นจะรู้สึกผิดไปชั่วชีวิต สงสารรุ่นน้องที่ต้องมาอ่านเล่มแดงของเรา ตอนนี้ก็สบายใจแล้วที่ได้แก้ เล่มแดงซะสมบูรณ์
....พรุ่งนี้ก็ต้องไปเรียนขับรถวันแรก แล้วจะมาเล่าให้ฟังนะ

... ยังไม่หมด สำหรับเรื่องแฟน ตอนนี้ก็ยังไม่ want เท่าไหร่ เพราะยังไม่เจอใครที่ถูกใจ แต่ถามว่าอยากมีไหม ก็อยากมีนะ อิอิ เห็นชญเดินมาเป็นคู่ดูแล้ว ก็อยากมีแบบนั้นบ้าง อยากมีคู่ว่างั้นเหอะ ...

Wednesday, November 10, 2004

?? แน่ใจหรอ ??

บางคนที่ยืนเคียงข้าง กันมาเป็นปี ๆ

แต่สุดท้าย.. คนที่ยืนเคียงข้างอีกครั้งในวันแต่งงานกลับเป็นอีกคน

บางคนที่คอยเฝ้าพยาบาลอยู่ข้างเตียงเวลาคุณเจ็บไข้

แต่สุดท้าย.. คนที่เสียใจแทบบ้าในวันที่คุณตาย กลับ เป็นอีกคน

บางคนที่คุณโทรหากันอยุ่ทุก ๆ วัน

แต่สุดท้าย.. คนที่คุณบอกเรื่องน่ายินดีที่สุดกลับ เป็นอีกคน

บางคนที่คุณคิดว่าเป็นคนที่คุณรักที่สุด

แต่สุดท้าย.. คนที่คุณให้ความสำคัญที่สุดในชีวิตกลับเป็นอีกคนนึ

บางคนที่คุณคิดว่าคิดถึงอยู่ตลอดเวลา

แต่สุดท้าย.. คนที่คุณรู้สึกกระวนกระวายหากขาดการติดต่อกลับเป็นอีกคน

บางคนที่คุณคิดว่าคุณจะขาดเขาไม่ได้ในชีวิต

แต่สุดท้าย.. คนที่คุณที่ใช้ชีวิตทั้งชีวิตอยู่ร่วมด้วยกลับเป็นอีกคน

คุณยังแน่ใจ...กับใครบางคนที่ยืนเคียงข้างคุณ

คุณยังแน่ใจ.. กับใครบางคนที่คอยเฝ้าพยาบาลเวลาคุณเจ็บไข้

คุณยังแน่ใจ.. กับใครบางคนที่คุณโทรหากันอยู่ทุกวัน

คุณยังแน่ใจ.. กับใครบางคนที่คุณคิดว่ารักที่สุด

คุณยังแน่ใจ.. กับใครบางคนที่คุณคิดถึงอยู่ตลอดเวลา

คุณยังแน่ใจ.. กับใครบางคนที่คุณคิดว่าจะขาดเขาไม่ได้ทั้งชีวิต

เพราะสุดท้าย.. เขาที่คุณแน่ใจ..อาจไม่ใช่…..

อย่าปิดกั้นตัวเอง.. เพียงเพราะ

ความรู้สึกส่วนตัวของคุณ...คิดว่ามันใช่ …..

เพราะเมื่อเวลาผ่านไป.. หรือเพราะหากใครคนหนึ่งผ่านมา..

บางสิ่งที่คุณคิดหวัง หรือ ตั้งใจ..

คุณอาจไม่ได้นึกถึงมันเลยด้วยซ้ำ !!!


Wednesday, November 03, 2004

กลับมาอีกครั้ง ฉันยังไม่ตาย

ขอบ่น ใครอยากรับฟัง ก็กดเมาส์ค้างไว้ แล้วเลื่อนลงข้างล่าง

เดือนตุลาผ่านไป ไวเหมือนโกหก

เข้าสู้เดือนพฤศจิกายน เดือนรองสุดท้ายของปี

เฮ้อ ทำไมเวลามันเดินเร็วอย่างนี้

แป๊บๆ ก็จะเรียนจบแล้ว

แป๊บๆ ก็ต้องส่งโปรเจ็คแล้ว

เฮ้อ พอพูดเรื่องโปรเจ็ค ก็ได้แต่เฮ้อ เฮ้อ

จะไม่ให้เฮ้อ ได้ไง ก็มันดันมาติดขัดตรงที่จะเชื่อม database

เฮ้อ (อีกรอบ) ช่วงนี้ เป็นไรไม่รู้ ไม่ค่อยมีแรงฮึดเลย

ฮึม จะตั้งใจล่ะ ต้องตั้งใจ ต้องตั้งใจ

ถ้าทำโปรเจ็คเสร็จนะ จะมีความสุขมากเลย

จะได้ใช้เวลาที่เหลือในรั้วนนทรี ให้เต็มที่

เฮ้อ จะตั้งใจแล้วโว้ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย

โอเค บ่นเสร็จแล้ว ไปละ

จบ

Wednesday, September 29, 2004

7 วันสุดท้าย คุณจะทำอะไร


ถ้าหากชีวิตนี้อยู่ได้อีกแค่ 7 วัน คุณจะทำอะไร



บางคนบอกว่า
อยากทำนู้น ทำนี่ ให้กับคนที่เรารัก
แต่ก็ไม่ยอมทำสักที และก็คิดไปว่า
เดี๋ยวค่อยทำก็ได้ ยังมีเวลาอีกตั้งเยอะ

เกิด แก่ เจ็บ ตาย เป็นสัจธรรมของชีวิต
เราไม่รู้เลยว่า ตัวเราเองจะตายเมื่อไหร่
คนที่เรารักจะจากไปเมื่อไหร่

บางคนมีแฟน แต่ไม่กล้าบอกรักแฟน
ไม่กล้าเปิดเผยความรู้สึกที่มี
มัวแต่เล่นตัว หรืออาย

แต่ถ้าวันหนึ่ง แฟนเราไม่อยู่ หรือ จากเราไป
เราจะเสียใจหรือเปล่าที่ไม่ได้บอกให้เค้ารู้ว่าเรารัก

บอกรัก ไม่ได้หมายถึงบอกรักเพื่อให้เค้ารักเรามากขึ้น
แต่มันเป็นการบอกความรู้สึกของเราเอง

คุณจะรู้สึกดีแค่ไหน ที่ได้บอกรักคนที่เรารัก


มีเพลงอยู่เพลงหนึ่ง ซึ่งทุกคนก็คงรู้จักกันดี
เพลง รักเธอทั้งหมดของหัวใจ
ที่พี่โจ้ วง Pause แต่งให้กับน้องชายที่เสียชีวิตไป
เป็นเพลงที่ฟังแล้วเศร้ามากเพลงหนึ่งเลย

ทุกครั้งที่ฉันคิดถึงเธอ
ใจมันคอยบอกตัวเองอยู่เสมอ
ว่าเธอนั้น เป็นสุขไปแล้ว
ทุกครั้งที่ฉันนั้นเห็นภาพเธอ
วันคืนเก่าๆ ก็กลับมาเสมอ
มีแต่เธอที่จะไม่กลับมาแล้ว

* ยังมีอีกหลายสิ่ง ที่ฉันยังไม่เคยพูดสักที
ยังมีอีกหลายอย่าง ที่ไม่เคยทำจนวันนี้

** รัก...รักเธอ... ทั้งหมดของหัวใจ
สิ่งเหล่านั้นเก็บไว้ข้างใน
เธอได้ยินไหมคนดี

*** อยากขอ...ให้ความ... รู้สึกที่ฉันมี
ส่งไปถึง เธอที่ ... แสนดี
ว่าชีวิตนี้ฉันมีเธอ... ดั่งความฝัน
จะพบกันอีกได้ไหม

หากฉันนั้นรู้ตัว
ก็คงจะไม่มัวเก็บมาจนวันนี้
โอ้คนดีฉันคงได้บอกไปแล้ว

(*,**,***)

(*,**)

อยากขอ...ให้ความ... รู้สึกที่ฉันมี
ส่งไปถึง ... เธอที่แสนดี
ว่าชีวิตนี้ ฉันมีเธอ..ดั่งความฝัน
จะพบกัน บอก...

(**)

อยากขอ...ให้ความ... รู้สึกที่ฉันมี
ส่งไปถึงเธอที่แสนดี
ว่าชีวิตนี้ ฉันมีเธอ..ดั่งความฝัน
แล้วสักวันจะไปหา


ท่อนสุดท้ายนี่ "แล้วสักวันจะไปหา"
ตอนนี้พี่โจ้ ก็ได้ไปหาน้องชายของเค้าแล้ว
เฮ่อ เศร้าจัง



ดังนั้น
ถ้ารักใคร อยากทำอะไรให้คนที่เรารัก
ทำไปเลยตั้งแต่ตอนนี้ ก่อนที่จะไม่มีเค้า
จะได้ไม่ต้องมาเสียใจ หรือ อยากย้อนเวลา
'~+.V J O K E.+~'